Historia Zamku

Początki Zamku Leskiego, wiążą się z magnacką rodziną Kmitów herbu Szreniawa. Kmitowie posiadali liczne dobra w województwach: krakowskim
i ruskim. Wnieśli oni duży wkład w kolonizację ziemi sanockiej i przemyskiej. Pierwszą ich rezydencją na ziemi sanockiej był Zamek Sobień nad Sanem k/Sanoka, zniszczony przez najazd węgierski w 1474 roku. Wówczas to za miejsce administracji swoich dóbr obrali Lesko. Na miejscu obecnego Zamku w 1473 r. kasztelan przemyski Jan Kmita zbudował drewniany dwór.

W roku 1538 Piotr Kmita marszałek wielki koronny, wojewoda krakowski zlecił wybudowanie wieży mieszkalnej.

W 1580 r. Zamek składał się z dwóch budynków murowanych – parterowego mieszkalnego i piętrowego. W tym okresie Zamek miał cechy renesansowe, otoczony był w części murami, a w części drewnianą palisadą. Zabudowania tworzyły część mieszkalną i gospodarczą. Od drugiej połowy XVI wieku Zamek staje się siedzibą Stadnickich na okres ponad 160 lat. W tym okresie został on przebudowany, prawdopodobnie w 1656 r. otrzymał mury obronne z bastejami i basteją.

W 1701 r. został zniszczony przez Szwedów. W wyniku zamążpójścia córki Kazimierza Stadnickiego Teresy Zamek wraz z dobrami przeszedł w ręce Ossolińskich. W latach 1765-1771 Zamek został odbudowany przez Józefa Ossolińskiego – wojewodę wołyńskiego. Ossolińscy pozostawali właścicielami posiadłości do roku 1769. W czasie konfederacji barskiej w obiekcie stacjonowały oddziały konfederatów. We września 1769 roku na Zamku zmarł uczestnik konfederacji barskiej pułkownik Franciszek Pułaski, brat stryjeczny Kazimierza Pułaskiego, z powodu ran odniesionych
w bitwie pod Hoszowem. W 1769 roku w wyniku małżeństwa córki Józefa Ossolińskiego  z Józefem Mniszchem herbu Kończyc, chorążym koronnym dobra przeszły w ręce rodu Mniszchów.

W 1783 roku Zamek odbudowany przez Józefa Ossolińskiego spłonął. Do początków XIX wieku Zamek pozostał w ruinie. W 1799 roku, gdy spadkobierczyni Józefa Mniszcha Julia Teresa poślubiła Franciszka Ksawerego Krasickiego, Zamek i dobra przeszły do rodziny Krasickich. Jego odbudowę rozpoczął Ksawery Krasicki w 1803 roku, prace trwały z przerwami. Zasadnicze roboty wg projektu Wincentego Pola trwały w latach 1835-1840. Budowla zmieniła wówczas swoje oblicze, z obronnej warowni przekształciła się w otwartą rezydencję w stylu klasycystycznym, wzniesiono parterową oranżerię. Wokół parku powstał park krajobrazowy w stylu angielskim.

W czasie I wojny światowej 1915r. obiekt został zniszczony. Ponowną odbudowę zakończył w 1924r. August Krasicki. W latach 1939-1941 gdy
w wyniku paktu Ribentrop – Mołotow granica okupacji przebiegała na Sanie, Lesko i Zamek znalazły się pod panowaniem Rosjan. W Zamku stacjonowały oddziały graniczne. W 1941r. miasto Lesko zostało zajęte przez Niemców. W czasie okupacji niemieckiej w Zamku kwaterowały oddziały niemieckie. W 1944r. Lesko wraz z Zamkiem ponownie zajęli Rosjanie. Zamek pełnił funkcje sztabu wojskowego przez cały okres walk z oddziałami UPA. W czasie wojny rodzina Krasickich zamieszkiwała w Porażu koło Sanoka.

W czasie II wojny światowej Zamek został poważnie uszkodzony. Po II wojnie światowej od 1956r. do początku lat 60 trwały prace remontowe, po przeprowadzonym remoncie Zamek został przystosowany na cele obiektu kolonijnego oraz wypoczynkowego. W ramach remontu m.in. odgruzowano pomieszczenia piwnic i parteru, odtworzono zniszczone sklepienia, wymieniono pokrycie dachowe, stolarkę, wykonano roboty wykończeniowe.
W roku 1967r. Zamek został wpisany do rejestru zabytków.

Właścicielem obiektu jest Gliwicka Agencja Turystyczna S.A. Obecnie Zamek pełni funkcje turystyczne .

Zapisz się do Newslettera

Otrzymuj powiadomienia o aktualnych promocjach

Odwiedź nas równiez na: